Category Archives: Psikososyal

ZÜBÜKİSTAN’DA İFTAR VAKTİ

Lise yıllarından bir arkadaşım var; Cenk Travolta. O şimdi doktor, çok akıllı olduğu için de hekimliği bırakıp ilaç sektörüne geçti. Hasta yakınlarından dayak yeme riski yok yani. Hazırlıkta sınava girerken bir soru sordu, “Hocam, istediğimiz sorudan başlayabilir miyiz?” Yedi sene boyunca, her sınavda aynı soruyu sordu; önce gülerdik. Bazen o başlamadan, “Hocam Cenk’in bir sorusu var,” derdik, bize döner, teşekkür eder, soruyu sorardı. Bir süre sonra gülmez olduk.

NEDEN EKMELEDDİN İHSANOĞLU? Bir Logo Polemiği Üzerine Sosyal-Psikolojik Çözümlemeler

967901_62ede05ec0b63464598986c7e0d293b5

A) BİR ÇOCUKLUK HATIRASI

“Bana çocukken ‘EKMEK derlerdi’ dedi.” Çocukluğuna gitti. Naif, çok saf, çok samimi bir söylem. Bir yandan çok kararlı, tutarlı bir strateji izliyor; kurtlar sofrasında dirsek çürüttüğünün delili olacak türden… Son yıllarda hepimizin diline yapışıp kalan o iğrenç, ağız dolusu şiddet içeren, alaycı, düzeysiz üsluba, sataşmalara ve teyakkuz siyasetine karşı dimdik duruyor.

YEMEK VE DUYGUSAL DOYUM

“Yemeğiniz ilacınız, ilacınız yemeğiniz olsun.”

                              Hipokrat

Yemeğin fiziksel doyum yanında, duygusal doyumla bağlantısı ilk olarak bebeğin doğumuyla başlar. Anne ve bebek arasında yaşanan ilk duygusal bağ böyle kurulur. Yemek ile sosyalleşme arasındaki ilişki de bu ilk alışverişle ortaya çıkmış olur. Yetişkin olduğumuzda da tıpkı karnımız doyarken annemizle yaşadığımız o özel anlar gibi zamanlar yaşarız.